Koos Postema bleef zijn hele leven vaak terugdenken aan het bombardement van Rotterdam dat hij meemaakte. Dat vertelt de zaterdag overleden presentator in een interview dat Jeroen Pauw in 2017 met hem afnam voor het programma Het Laatste Woord. De NTR heeft het gesprek zondagmiddag op NPO Start gezet.

De Duitsers bombardeerden de Rotterdamse binnenstad op 14 mei 1940. Na deze aanval capituleerde Nederland. Postema was toen zeven jaar oud. "We zijn totaal weggebombardeerd", vertelde de presentator aan Pauw. "Het huis is niet geraakt, maar we zijn gevlucht. Ik heb nog steeds het gevoel dat ik dat van seconde tot seconde kan navertellen. Je ziet de bloemenman van de hoek op de grond liggen terwijl je met je moeder langsrent, die lag daar." Ook verbleef het gezin in een schuilkelder. "Daar was een man waar het bloed langs zijn hoofd liep. Dat vond ik griezelig om te zien. Die man zakte weg, ik denk dat hij op dat moment stierf. Dan verstijf je van angst. Dat is mijn confrontatie met de dood geweest."

Postema zegt dat hij altijd boosheid is blijven voelen over het bombardement. "Een oorlog kan uiteindelijk het einde van een gesprek zijn dat doodloopt, een ruzie, een oorlog tussen landen", zegt hij in Het Laatste Woord. "Daar moet je niet kinderachtig zijn, ik heb nooit met de pacifistische vlag gelopen. Maar dat je daarbij slachtoffers maakt die geen slachtoffer zouden moeten zijn, dat is de zwaarste misdaad." Postema sprak ook nadrukkelijk de hoop uit dat het "nationalisme met bedoelingen niet meer terugkomt, met 'eigen volk eerst'. Het schuift altijd naar fascistoïde opvattingen toe, altijd weer. Of het nou vluchtelingen zijn of globalisering."

Waardering

De presentator noemde in 2017 Een klein uur U het belangrijkste programma dat hij maakte. Hier besprak hij gevoelige onderwerpen. Postema ontving hiervoor in 1971 de Zilveren Nipkowschijf. "Daar zitten mooie dingen bij", aldus Postema. "Euthanasie, de huwelijkswetgeving die achterlijk was. Het onvruchtbaar maken van mannen. Daar waren we de eersten mee, we hadden toen zin om dat te maken." De presentator zei nog steeds waardering te voelen voor zijn werk als hij op straat door leeftijdgenoten werd gegroet: "Ze knikken, of ze zeggen goedemiddag. Daar zit waardering in."

De mediacoryfee zei in 2017 dat hij "niet tegen de dood opziet, ik kijk er niet naar uit. Ik denk er niet aan, eigenlijk nooit." Postema geloofde niet dat er iets was na de dood: "Ik ben heidens opgevoed." Hij zei vooral te hopen dat hem lijden bespaard zou blijven: "Een neef van mij is kort geleden aan kanker overleden. Het lijden dat daaraan voorafging: hij was een sterke man die verpulverd werd door de kanker. Al die pijnen die daarbij horen, dat lijden moet ik niet aan denken."